Wat is het doel van een kennismakingskamp? Ik denk dat
iedereen met een gezond verstand een antwoord zou kunnen geven op deze vraag,
namelijk “kennismaken”, maar waarmee hebben de leerlingen uit drie mavo deze
dagen kennis gemaakt?
Op een enkele nieuweling na kende de leerlingen die op
donderdag 15 september vertrokken
richting Rijsenhout elkaar al enkele jaren. Nog minder bekend zijn de
leerlingen met enkele begeleidende docenten, de gebroeders Lammerts, Dhr.
Sleeman, Dhr. Bik en ondergetekende.
(Ik heb beloofd de vertraging van ons vertrek deze ochtend en
de reden hiertoe niet te noemen en dus noem ik deze ook niet.)
De meeste leerlingen hadden nog niet eerder van Rijsenhout
gehoord en maken dus voor de eerste keer kennis met dit pittoreske plaatsje aan
de rand van de Haarlemmermeer. Onderweg hoorde ik verschillende leerlingen
roepen om een ijsje, ik begreep niet waar ze het over hadden totdat ze voor het
zijraampje van mijn camper gingen staan met een muntje. Ok, leuk, mijn camper lijkt
inderdaad op een ijscokar. Ik hoop dat mijn nieuwe bijnaam “de IJscoman” niet
zo lang blijft hangen als “Jochem”, want met “Jochem de IJscoman” kan ik thuis
niet aankomen.
 |
 |
Aangekomen op de landelijk gelegen camping, troffen wij op
het tentenveld een gevelde boom. Iedere keer als wij op de camping komen is er
net een boom omgevallen op de plaats waar het jaar daarvoor nog een tentje
stond. Dit jaar waren er opvallend veel vrouwelijke chauffeurs die ons hebben
geholpen met het verslepen van de kampeerattributen van de leerlingen. Deze moeders
bleken bijzonder assertief en voordat wij (de docenten) er erg in hadden was
Arie al gebeld en konden we koffie komen afhalen bij de ingang van de camping!
Perfect geregeld, dank hiervoor dames!
Het opzetten van de tenten heeft weer voor hilariteit
gezorgd onder de toeschouwers. Je kunt precies zien wie er normaal gesproken met
pappie en mammie all-inclusive op vakantie gaat. Deze leerlingen hebben voor
het eerst kennis gemaakt met het leven op de camping. Leandro en Twan hadden een tentje geleend van een
kennis van Leandro. Na het zien van de tent ben ik er van overtuigd dat deze kennis
uit Amerika komen en dat de mensen die er normaal gesproken in slapen rond een
totempaal dansen en een indianentooi dragen.
De vertraging van deze ochtend, die ik niet zou noemen,
werkt ook hier door en dus gaan we aan de late kant richting zeilschool.
Onderweg hadden we enkele kleine fiets-technische problemen maar hier had Aret
altijd een oplossing voor. Het bleek namelijk dat Aret beschikt over
fietsenmakerskwaliteiten. Gebroken spaken? Geen probleem, meneer, ik draai ze
gewoon om de andere spaken heen.
Aangekomen op de zeilschool maken de leerlingen kennis met
hun persoonlijke zeilinstructeurs. Even lijkt het hele kamp de soep in te
draaien. Al snel blijkt namelijk dat Jaap niet aanwezig is de komende dagen.
Jaap is een van de zeilinstructeurs die de laatste jaren heeft gediend als de
kers op de taart van het zeilkamp, de kerrie in de kip tandoori, de Wilma op
het Haarlemmermeerlyceum. Zou een zeilkamp kunnen werken zonder Jaap?
Gelukkig werkt het weer wel heel erg mee, wat een prachtig
zeilweer is het geweest deze dagen. Een strakke lucht, zonnetje, net genoeg
wind, perfect, het zeilen gaat fantastisch.
Onderweg zijn er nog
een aantal watergevechten. Ik heb deze niet zelf gezien maar ik heb begrepen
dat er een gevecht is geweest tussen de boot van Luca, Daria, Daphne, Rosanna
en Kayisha vs. Niels, Aret, Massimo en Daan. Op een of ander moment is Aret in
het water beland. Het resultaat, een nat pak, veel geschreeuw, gelach, frustraties,
een kennismaking met de Westeinderplassen.
Op de terugweg nog even langs de lokale buurtsuper voor de
laatste inkopen. Ondanks het feit dat dhr. Lammerts deze nacht niet zou blijven
slapen heeft hij tijdens ons supermarkt bezoek gesurveilleerd bij de Energy-drankjes,
dat noem ik nog eens collegialiteit.
De hierop volgende avond zou ik willen omschrijven in een
aantal korte zinnen die waarschijnlijk voor de leek niet te begrijpen zijn maar
voor deelnemers boekdelen spreken. Deze avond hebben we kennis gemaakt met:
- de poepjes spray van Aniket.
- de 6-persoons skelter met aanhanger, crossen over de
camping.
- Dhr. Martens, want zonder hem geen zeilkamp.
- de lokale bevolking, waar komt dat kleine meisje vandaan?
- het waterpistool, waarom spuit dat meisje me nat?
- het kampvuur in de Weber ( U leest het goed, een ordinair
kampvuur in de Weber!).
- de marshmallows van Thomas, of beter, de marshmallows van
de moeder van Thomas.
- het docking-station van Niels.
- de Vogeltjesdans, de Macarena, de Kabouterdans.
- de dansinstructies van Aret.
- een dansende dhr. Sleeman die los gaat, dat noem je pogoën
jongens en meisjes.
- de muzieksmaak van Iris, heeft ze die dan?
- handdoekschoenen ( van wie was die handdoek nou
eigenlijk?).
- slapen onder de sterren.
- niet slapen onder de sterren.
- niet slapen.
- ochtendgymnastiek, duw een camper uit de modder.
Na het noteren van deze opsomming denk ik dat het doel van
het kamp, kennismaken, ruimschoots behaald is. Allen dank!
|
2012-05_u4energy.eu.pdf
